ضعف :(

نیم ساعته زل زدم به صفحه ی وبلاگم دستم نمیرفت چیزی بنویسم

یعنی نمیدونستم که چی بنویسم ... از چی بنویسم

فقط دلم میخواست اینجا یه چیزایی بنویسم که سبک شم یکم

میدونی عزیزکم توو زندگی همه بعضی ضعف ها دارن که دست خودشون نیست

ضعف هایی که شاید خودشونم بیزار باشن ازش ولی نمیتونن کنترلش کنن

میدونی ضعف من زود گریه کردنمه ... من خیلی زود به گریه میوفتم

خیلی زود .. با هر حرف و رفتار کوچیکی ... خیلی هاشو شاید طرف مقابل متوجه هم نشه

من حتی توو خونه هم اگه کسی حرفی بزنه که ناراحت شم زورم بیاد گریه میکنم

اما هیچکدوم ... هیچوقت این گریه ها رو ندیدن ....

همه همیشه ضعف هاشونو پنهون میکنن که یه وقت کسی نبینه

که یه وقت کسی دست رو نقطه ضعفش نذاره که آزارش بده ...

آره من خیلی زود گریه میکنم ...

با هر شوخی ای که حالمو بگیره ... با هر ضد حالی که از سر شوخی باشه

با هر بی توجهی ای که عمدا و فقط از رو شوخی باشه ...

با هر حرف رفتن ...

با همه ی چیزایی که قلبمو درد بیاره و ناراحتم کنه حتی اگه شوخی باشه

میدونم این خیلی بده ... ضعف خیلی بزرگیه برا یه دختر

اما دست خودم نیست ... خیلی وقتا نمیتونم کنترلش کنم

امروزم نتونستم کنترلش کنم

نتونستم ضد حال های شوخیه تورو تحمل کنم ... نتونستم

حتی نتونستم وسط گریه هام قطع کردنتو تحمل کنم

نتونستم جواب ندادن هاتو تحمل کنم ...

میدونی چقد سوختم وقتی اون همه زنگ زدم جواب ندادی

وقتی آنلاین بودی و من اون همه معذرت خواهی کردم و منت کشیدم جواب ندادی

هیچ کاری اینقد نمیتونه منو عذابم بده ..... زجرم بده

میدونم بی حوصله بودی ... میدونم اعصابتو خراب کرده بودم ... میدونم مقصر منم

اما جان عزیزت اینجوری بی محلی نکن که انگار اصلا من نیستم

انگار که نمیبینی و نمیشنوی ... این بدترین تنبیه و بدترین عذابه برام

میدونی الان تمام ترسم از اینه که امشبم همینجوری بگذره و باهام حرف نزنی جوابمو ندی

کاش بیدار که شدی زنگ بزنی ... کاش :(