نزدیک دو هفته ای میشه ...
دارم کم کم حس میکنم که دیگه اولویت نیستم
دیگه صدای زنگ موبایلم به اندازه ی قبلنا در نمیاد...
آنلاین بودن هاتو میبینم و منتظر میمونم
یه وقتا کلافه میشم که پیام من نخونده مونده
و یه وقتا هم خونده میشه و بی جواب میمونه ...
میدونم این روزا همش کار داری ، صبح تا شب درگیری
میدونم استراحت نداری ، خواب نداری
میدونم چقد خسته میشی و بی حوصله
همه ی اینارو میدونم و میبینم
اما میترسم از فاصله ای که داره شکل میگیره
میترسم از عادی شدن بعضی چیزا ....
ناراحت میشم از بی توجهی ها :(
چند روزه که میخواستم اینارو بگم بهت
نتونستم مستقیم بگم
اینجا نوشتم چون میدونم میخونی ...
برچسب:
نویسنده: بنیامین زارعیان